فهرست بستن

📑 مقابله با کرونا با کدام راهبرد؟

بیش از یک ماه از جان باختن اولین بیمار کرونایی در ایران می‌گذرد و ستاد ملی مقابله با کرونا هم تشکیل شده، همه نهادها ورود کردند و اقدامات زیادی هم صورت گرفت ولی هنوز مشخص نیست نقطه ثقل و محوری در مواجهه با این ویروس کجاست و کدام راهبرد به عنوان راهبرد اصلی و اساسی باید دنبال شود؟
به نظر می‌رسد راهبردهای زیادی می‌تواند در جایگاه راهبرد محوری قرار بگیرد ولی اقدامات دولت، صدا و سیما و نهادهای دیگر بیانگر اختلاف نظر و فقدان یک سیاست واحد و قاطع است.
برخی از این راهبردها می‌تواند این گونه باشد:
🔹️ *دفاع بدنی؛* بالا بردن قوّت سیستم دفاعی بدن انسان، در واقع این راهبرد با مبداء انسانی و با تقویت سیستم دفاعیِ بدن به مقابله با این ویروس می رود این راهبرد در دیدگاه طب سنتی و اسلامی طرفداران بیشتری دارد.
🔹️ *پرهیز انسانی؛* رعایت مسائل بهداشتی، فاصله اجتماعی و هر اقدامی که منشاء رفتاری داشته باشد و موجب قطع چرخه انتقال این ویروس بشود، این راهبرد دو سوی مردم_حاکمیت دارد و می بایست در تعامل سازنده بین مردم و حاکمیت اصول و قواعد پرهیز در جامعه شکل بگیرد تا با قطع چرخه انتقال، بتوان این بیماری را مدیریت کرد.
🔹️ *درمان مداری؛* این راهبرد بر این نظریه استوار است که در هر صورت انسان ها دچار این ویروس می شوند و با تقویت سیستم ها و روش های درمانی باید به درمان کارآمد پرداخت و تلاش ها را بر درمان و تولید داروهای مفید و موثر متمرکز ساخت.
🔹️ *خرید زمان؛* یکی از راهبردهایی که ظاهراً در برخی کشورهای اروپایی هم به آن عمل شده، خرید زمان و ایجاد تاخیر در واگیریِ این بیماری است در واقع مدعیان این نظریه اصل واگیری در درصد بالایی از جامعه را غیر قابل انکار می دانند از سوی دیگر به دلیل ضعف در سیستم ها و روش های درمانی، تنها راهبرد را در افزایش فاصله زمانی در واگیری می‌دانند البته عملکرد کشور چین ثابت کرد که واگیریِ حتمی برای درصد بالایی از جامعه نظریه صحیح نیست.
🔹️ *پویایی و انعطاف؛* این راهبرد بر این پایه استوار است که نمی‌توان به تنهایی با یکی از راهبردهای پیش‌گفته با این ویروس مواجه شده و مقابله کرد بلکه باید به صورت منعطف و پویا با انجام اقدامات ترکیبی با این ویروس مقابله کرد البته عمل به این راهبرد نیاز به سرعت عمل و هوش علمی_اجتماعی بالایی در ستاد ملی دارد که متاسفانه عملکرد دولت و این ستاد حکایت از آن دارد که سرعت عمل و هوش علمی_اجتماعی در آن دیده نمی‌شود.
در کنار این راهبردها لازم است در کشور ایران که از فرهنگ مشارکت و خیرخواهی بالایی برخوردار است به مشارکت و همکاری های مردمی و خیرخواهانه سهم بیشتری داده شود تا ضمن بهره گیری از این ظرفیت بالا فرهنگ دَهش منشی و اجابت گری در جامعه تقویت شده و توسعه یابد.

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *